کپ در یک نگاه

با گرم شدن تدریجی هوا و نزدیک شدن تابستان اکثریت قریب به اتفاق همولایتی های محترم به روستای زیبا وبا صفای کپ عزیمت می کنند . ابته برخی از ساکنان محترم از اردیبهشت ماه به کوه کوچ کردند برخی دیگر با اتمام امتحانات فرزندان دانش آموز خود رفته یا میروند .بعضی از همولایت ها که در قشلاق کشاورزند خصوصا" شالیکاری با  اتمام وجین مزارع کوچ بار خود را می بندند وبه  سمت ییلاق راهی میشوند . می ماند کارمندان وبازاریان که بصورت تعطیلیپایان هفته وبرخی تعطیلات رسمی  و به قولی تا  فرصتی دست بدهد به ییلاق میروند . دورتر ها این نقل مکان یا دشت وکوه رفتن به وسیله چارپا ( اسب و قاطر ) انجام میشده که بسیارخاطره انگیز ودر عین حال سخت بود . خصوصا" برای زنان وکودکان وافراد سالخورده . بعدها که جاده درست شد بیشتر بوسیله وانت های نیسان وامثالهم بود که در طول مسیر به علت خاکی بودن جاده تا قدر ممکن گرد وخاک نسیب انسان میشد . وزمانی که به مقصد میرسیدی  سر وصورت  لباس پر از گرد وخاک بود البته دست انادزها وبلا وپایین پریدن ها وبه اتاق وانت کوبیده شدنها به همراه صدای تق تق انفجار اگزوز نیسان را هم باید به این مقوله اضافه کرد اینه همه برای روز آفتابی بود ودر روزهای بارانی قضیه فرق میکرد و صحنه نمایش کاملاگ عوض میشد .به جای گردو خاک خیس شدن وگلی شدن لباش واز همه جالتر نکشیدن وانت و هلداده به آن وپیاده شدن و ... را باید به رفتن در روز بارانی اضافه کرد . واما امروز دیگر از این مصائب ومشکلات خبری نیست واگر هست اصلا" قابل قیاس با آن روز ها نیست . امروز اراده کنی در کمتر از یک ساعت در مقصد هستی راه آسفالته و ماشینهای سواری شیک وگران قیمت وبسیار راحت امروزی ، سفر را بیسار آسان نموده است دیگر خانمها مجبور نیستندتا به کوه رسیدن دنبال خیس کردن گل جهت گلکاری ( گلکاری نوعی ترمیم وآستری یا همان نقاشی امروزی دیوارها وکف منازل از گل وپهن اسب  است که مادران ما با مهارت وقدرت بازوان ودستهای مهربانشان به دیوارها ی منازل میکشیدندتا  ساختمانشان رنگ وبوی تازگی وآبادانی بگیرد .نسلهای امروزی دیگر مشکلات ومشقات کوچ کردن را نمی بینند و حتی دیگر وسایل و اسباب واثاثیه جابجا نمی شوند بلکه همه چیز از قبل مهیا واماده شده است وفقط آدمها  هستند که باید بروند تا درب منازلشان را باز کنند و حال هوایی عوض کنند که برخی علیرغم همه امانات به خاطر مشغله های فراوان قادر به رفتن به کوه نیستند . بگذریم باید از حال وهوای بچه های وکودکان ۱۰-۱۵ سال محل گفت که قدیما در حل ورودی روستا حاضر میشدند وبا دیدن کوچ بار هلهله کنان ودست زنان میگفتند : کوچ کوچ بار بیموئه مشتی سوار بیموئه و...