کپ در یک نگاه

ونیز در فرهنگ معین به معنی نام نوعی گیاه از گونه های ویزافون است که در  جنگلهای سواحل خزر بسیار میروید  . البته کلمه کپ معانی دیگری نیز دارد  که برخی از آن عبارتند از : کوچ کردن ، دردحاد شکم  ، نوعی آرایش ومدل مو وغیره میتوان اشاره کرد .
آنچه در این مقوله باید به آن اشاره کرد  این است که کپ نام روستای  ییلاقی است از توابع شهرستان نور  که در فاصله 40 چهل کیلومتری ناحیه جنوبی  شهر نور واقع شده است دارای آب وهوایی سرد وکوهستانی است که در ایام تابستان هوایی بس خنک ومطبوع و آبی گوارادارد که  خاطره ای شیرین و دلچسب را برای همه فراهم      می آورد. 
در کتاب جغرافیای تاریخی شهرستان نور تالیف پرفسور مجتهد زاده طایفه کپچ را از طوایف مهم وبزرگ شهرستان نور ذکر می کند .
 لغتنامه دهخدا نیز کلمه کپ را به زبان شیرازی به معنی قرابه بزرگ شیشه ای  معنی کرده است که در آن شراب ،سرکه و آب غوره می ریزند. همچنین معانی دیگری ازجمله دهان و نام گیاه ویزافون نیز ذکر گردیده است.
علت نام این روستا به کپ شاید به دلیل شباهت آن با شکل شیشه قرابه باشد که دارای بدنه وانتهایی پهن در قسمت شمالی  ومیانی، ودهانه ای تنگ وباریک در قسمت جنوبی آن است .
همچنین باتوجه به کاربرد واستعمال کلمه کپ که شیرازیها به این نوع  ظرف شیشه ای می گویند ونیز مهاجرت برخی اقوام شیرازی به این محل وساکن شدن در این روستا شاید این لفظ  بتدریج متداول گردیده باشد .لازم بذکراست که درگذشته وحتی حال حاضر این نوع ظرف شیشه ای فراوان در خانه ها ومنازل اشخاص این روستا وجود داشته ودارد.همچنین دربعضی اسناد ونامه ها و فباله های بجا مانده از گذشته لفظ کاکو که یک کلمه واصطلاح شیرازی است در پیشوند برخی اسامی اشخاص این محل استعمال می شده است مانند کاکو اکبر ، کاکو سهراب و امثالهم. حال باتوجه به موارد فوق الذکر اینکه این نام (کپ) از سوی این طایفه شیرازی بر این محل گذاشته شده باشد بعید نیست.
البته احتمالات ونظزات  دیگری نیز وجود دارد .مثلا" اینکه برخی معتقدند که نام قدیمی این روستای ییلاقی حصیر باف بوده است . که بعدها به کپ تغییرنام یافته است . کپ نوعی حصیر بافته شده از الیاف گیاهی است که گیاه آن  بیشتر در ناحیه قشلاق وسواحل دریا وزمینهای باتلاقی میروید که بعد از بریدن ا وخشک شدن سافه ها انرا میبافتند  واز آن در زیر فرشها ونمدها استفاده میکردند ومعمولا" در تمام نواحی شمالی ایران بخاطر وجود رطوبت زیاد وجلوگیری از فاسدشدن وازبین رفتن فرشها  استفاده می شده است ودر ییلاقات بخاطر گلی بودن خانه ها ونیز مه گرفتگیهای فراوان  هوا و مرطوب بودن کف منازل  فراوان استفاده میشد .
این نظر به اعتقاد نگارنده چندان درست به نظر نمی رسد زیرا با توجه به رویش این گیاه در سواحل وفاصله  مسافت آن با محل (کپ) ومشکلات عدیده حمل ونقل آن زمان که بیشتر با چارپا  ویا پای پیاده انجام میشد وهمجنین بالا رفتن قیمت تمام شده ونیز بارانی  ومه آلود بودن هوا که باعث دیرتر خشک شدن الیا فهای گیاهی میشده  است ، اطلاق نام کپ به این مناسبت بعید به نظرمیرسد.